$150 miljoen voor 2 werknemers

Een bijzonder verhaal op TechCrunch. Google heeft $150 miljoen betaald aan twee medewerkers om toch vooral te blijven nadat ze gesprekken hebben gehad met Twitter voor de positie van hoofd productmanagement. De $3.5 miljoen die men eerder aan een techneut gaf om niet naar Facebook te gaan valt hierbij een beetje in het niet.

Google heeft al tijden een probleem. Men heeft namelijk de beste mensen in dienst. Dat is bekend. Alleen als je tot de absolute top van je vakgebied hoort mag je er werken. Dat is handig om te weten voor andere bedrijven, Google is dus een briljante referentie op je CV.

Deze twee ‘middenkader’ managers hebben respectievelijk $50 miljoen en $100 miljoen dollar in aandelen geboden gekregen die toegekend worden in de loop van een aantal jaar. Bijzonder is hier dus dat het niet gaat om de top, maar om ‘normaal’ personeel. Iets anders bijzonders is dat dit Google is, niet een start-up die naar de beurs gaat, maar een ‘gearriveerd bedrijf’.

Een ander interessant feit, wat TC al eerder bekend heeft gemaakt, is dat Google inmiddels een ‘quick response’ team heeft voor gevallen waarbij key personeel mogelijk vertrekt. Men wil ze koste wat het kost behouden en kan dus met aanbiedingen komen zoals deze om dat waar te maken. Daar zit ook geen stroperige organisatie achter, dat kan soms zelfs binnen 24 uur indien men dat noodzakelijk acht.

Gemengde gevoelens

Persoonlijk heb ik hele gemengde gevoelens bij deze situatie.

  • Ik vind het geweldig dat serieuze beloningen nu ook worden toegekend aan mensen ‘op de werkvloer’;
  • Google is één van de weinige organisaties waar de professionals (in hun geval de techneuten) ook goed (vaak meer) verdienen dan de managers. Dat is lovenswaardig en dat zouden meer organisaties moeten doen;
  • Het is bijzonder slecht voor het moraal als er dermate grote verschillen in beloning tussen mensen in één organisatie zijn;
  • Als je een developer al $150.000 per jaar betaalt (wat het geval was bij de man die 3.5 miljoen kreeg), en hij $500.000 bij Facebook kan verdienen, waar zijn we dan mee bezig?;
  • Moet je mensen proberen te behouden met extreme salarissen? Is zo iemand echt $50 miljoen of $100 miljoen waard? Leren we niet van de voetballers?

Ik stel al jaren dat bedrijven in Nederland veel meer zouden moeten doen met het vasthouden van personeel dan het steeds maar aantrekken met de achterdeur open. Beloning hoort daar bij, geen twijfel over mogelijk. Vaak is iemand een bonus of een aandeel geven veel goedkoper dan hem laten vertrekken en een nieuwe aannemen. In Nederland doen we dat eigenlijk nooit. Vanuit die optiek denk ik dat Google heel goed bezig is. Het feit dat hun personeel hun enige onderscheidende vermogen is, hebben ze heel goed door. Het feit dat men zelfs een ‘quick response’ team heeft om hierop in te spelen geeft het respect voor de werknemers aan.

Echter denk ik dat Google hierin nu wel doorslaat. Deze bedragen zijn absurd. Op deze manier leg je mensen vast met gouden kettingen. Het vervelende is dat je daarmee ook een bepaalde verbondenheid creëert die je misschien niet wilt. De Nederlandse banken doen dat b.v. met hun salarissen ook en het resultaat daarvan hebben we de laatste jaren ook gezien. Een incrowd sfeer waar niemand elkaar durft aan te pakken want nergens anders kan je dat geld verdienen.


Stem of voeg toe aan:Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op Digg Deel met je LinkedIn-contacten Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner

Over Bas van de Haterd

Bas van de Haterd is professioneel bemoeial. Hij helpt organisaties met het begrijpen van social media en de gedragsveranderingen die dit met zich meebrengt op het gebied van de arbeidsmarkt. Hoe blijven organisaties interessant als werkgever? Hoe moeten organisaties zich aanpassen aan de veranderende technologische en sociale omgevingen? Bas is o.a. auteur van Personal Brand.nl en Werken Nieuwe Stijl. Hij is te bereiken op bas@vandehaterd.nl
1.102 views | Reageer (9 reacties) Dit bericht is geplaatst in Beloning. Bookmark de permalink.