Andere banen, andere organisaties, anders werken

Vaak gaat het bij ‘het nieuwe werken’ om anders te werken in bestaande organisaties en vooral bestaande organisatiestructuren. Dat bestaande organisaties zich proberen aan te passen is logisch, of ze dat lukt zal de tijd leren.

Bij HNWb hebben we het ook regelmatig over echt anders, echt nieuw werken. Want hoewel ik regelmatig hoor ‘grote bedrijven zijn er altijd geweest en zullen er altijd zijn’  (niet geheel correct, grote bedrijven zijn pas ontstaan na de industriële revolutie) zullen onze kinderen (of kleinkinderen afhankelijk van uw leeftijd als u dit leest) in een totaal andere wereld opgroeien.

Eerder heb ik hier al een boekrecensie geschreven van ‘The Shift’ van Lynda Gratton. Een boek dat in mijn beleving erg goed de mogelijke scenario’s omschrijft van hoe de toekomst van werk er uit ziet. Want die zijn soms een verlengde van wat we nu zien, maar in veel gevallen zal het misschien wel een totaal andere wereld zijn.

Seth Godin schrijft in zijn blog: the forever recession, hoe deze crisis, deze recessie (zeker in de VS) geen eenvoudige cyclische recessie is. Veel van de banen die verloren gaan komen nooit meer terug. Het internet heeft de neiging de tussenpersoon eruit te halen of in ieder geval zijn marges sterk te verkleinen. Veel banen zullen niet meer terugkomen, omdat de technologie het heeft overgenomen. Dat is geen doemdenken, maar realiteit. Het voordeel is dat het vaak zoveel goedkoper is dat we dus ook minder kosten hebben. Craigslist heeft van een 3 miljard industrie (de regelkleintjes in de VS) een 300.000.000 industrie gemaakt. Je kan stellen dat daar 2,7 miljard dollar is verdwenen, je kan ook stellen dat die 2,7 miljard dollar is herverdeeld over alle inwoners die vroeger probeerde via de krant hun tweedehands spullen te verkopen. Het nadeel is dat ons huidige systeem totaal niet kan omgaan met een krimpende economie, ondanks dat we misschien wel op bepaalde gebieden minder nodig hebben.

In zijn blog skinnier omschrijft Godin goed wat er allemaal gebeurt. Vroeger was je als auteur blij als je voor een boek van 20 dollar misschien 1 dollar kreeg. Als auteur kan ik je vertellen: dat is echt zo. Ik heb het nog uitgeven bij de traditionele uitgevers (wat ook een welbewuste keuze is), maar het hoeft niet meer. Als je van de 20 dollar als auteur er nu voortaan 16 over kan houden, begrijp je waarom boekhandels failliet gaat, net als uitgevers van boeken.

Hetzelfde geldt voor het organiseren van concerten en nog 101 beroepen. Waarom zou je als kapper nog een winkel nodig hebben? Het pand is erg duur, maar je kan gewoon bij mensen thuis komen en online je klanten werven. Waarom heb je een makelaar nodig? Het scheelt je procenten van de opbrengst als je het zelf doet.

Tussenpersonen

Het interessante is dat er wel weer nieuwe tussenpersonen komen. Tussenpersonen die niet gebaseerd zijn op macht (machtsposities van makelaars die het huizenaanbod hebben bijvoorbeeld), maar op basis van meerwaarde. Er komen nu weer losse reisagenten op die voor een klein bedrag (volledig transparant) voor jou op zoek gaan naar je ideale vakantie. Niet omdat ze de machtspositie hebben omdat ze de band hebben met de tour operator en het IT systeem om er te boeken, maar omdat deze personen waarde toevoegen, tijd en zorgen uit handen nemen, etc.

Tussenpersonen die in de enorme overdaad aan informatie je helpen de juiste artikelen te lezen. Ik geloof zelf dar dit ook geautomatiseerd zal gaan, maar daar zijn veel mensen wel bereid voor te betalen. Een klein bedrag voor een app, maar veel kleintjes maken een grote (inkomstenstroom).

Er zijn mensen, best veel, die kunnen leven van het verkopen van hele specialistische zaken op marktplaats, ebay en amazon. Omdat ze een extreme kennis hebben over een hele specifieke niche en daar producten omheen kunnen leveren aan andere liefhebbers van die niche. Dat kon vroeger niet, want de markt was niet groot genoeg. Nu wel, want de wereld is je markt.

We krijgen dus hele andere banen, andere organisaties. Banen die ook niet opduiken in de cijfers die ADP of het CBS omschrijft als baan, maar deze mensen trekken ook geen uitkering. Organisaties die tijdelijk van aart zijn, en na het doen van een project weer uit elkaar vallen. Toppers die op basis van crowdsourcing projecten eens in de zoveel tijd een ‘wedstrijd’ winnen en daarmee veel geld verdienen. Banen die we niet als zodanig zien, maar het wel zijn.

De vraag is: kan jouw organisatie overleven in zo’n wereld? Kan je worden weggeconcurreerd door de zwermen van zelfstandigen? Zo ja: ik zou me zorgen gaan maken en gaan rondkijken op de arbeidsmarkt.

De tweede vraag is: kan jij overleven in zo’n markt? Ben jij het type die kan omgaan met de onzekerheid, maar ook de vrijheid? Zo nee heb je twee opties. Ten eerste: er is nog tijd deze skills te ontwikkelen. Ten tweede: zoek een organisatie die wel toekomstbestendig is. Bij die zoektocht moet je goed nadenken over de vraag: wat is onze toegevoegde waarde en is het efficiënter te doen als het kleiner zou zijn?

Stem of voeg toe aan: