Anders denken, andere waarden

Ik lees in het weekend vaak het Financieel Dagblad (FD), waarin dit weekend een bijzonder interessant artikel stond over obligaties, maar dan anders.

Het artikel, geschreven door een Harvard hoogleraar (Jeffrey Frankel) ging over andere waarden van obligaties. Niet andere waarden als in het afwaarderen van… maar heel erg anders. Nu werd het artikel denk ik nodeloos ingewikkeld gemaakt, zoals professoren en bankiers vaker doen, maar de basis vond ik eigenlijk wel heel erg goed en past perfect bij deze tijd. Een obligatie (geldlening) die niet uitbetaald in geld, maar in grondstoffen, zoals koffie, ijzererts of olie.

Een groot probleem voor veel opkomende economieën is de steeds fluctuerende prijs van grondstoffen. Om je een idee te geven (met dank aan IEX.nl) is dit de fluctuatie in olieprijzen.

Olieprijs fluctuatie gedurende het laatste jaar. Het verschil tussen piek en top is 47%, maar ook de laatste maanden is het verschil vaak rond de 15%, elke maand weer. Dat is best lastig plannen als land, bedenk maar eens hoe lastig het is als je hypotheeklasten elke maand 15% hoger op lager kunnen uitvallen.

Over de laatste vijf jaar is het nog erger.

Het verschil tussen piek en dat is een factor 2,5, dus 250%. Bouw daar maar eens een land op.

Het verschil in prijzen van Tarwe is het laatste jaar ongeveer 50% en de krankzinnige prijsontwikkeling over de laatste vijf jaar kan ik beter in een grafiek laten zien.

Aluminium fluctueert de laaste vijf jaar tussen en dieptepunt van 1400 en een top van 3300 dollar, (136% stijging) en koper tussen de 3.000 en 10.000 dollar (ruim 3 keer zoveel dus).

Hetzelfde geldt voor allerlei voedingsmiddelen zoals koffie, mais of suiker. De prijzen op de wereldmarkten fluctueren enorm en dat is niet handig voor de armste landen, die veelal leven van de export van ruwe materialen en grondstoffen.

Grondstof obligaties

Het geld dat overheden nu lenen gaat vaak in dollars, men moet de rente en aflossing ook in dollars betalen. Echter zijn de inkomsten erg afhankelijk van de expert van de materialen, die dus heel erg afhankelijk zijn van de prijzen op de wereldmarkt. Extreme volatiliteit is de laatste vijf jaar normaal geworden en dat maakt het verdomd lastig om een land stabiel te runnen.

Dus het idee: waarom betaal je als land niet uit in olie, graan, koffie of ijzererts? Er zijn genoeg organisaties die ook baat hebben bij een stabiele bron van deze producten tegen een stabiele prijs. Douwe Egberts heeft altijd behoorlijke hoeveelheden koffiebonen nodig en ook zij hebben geen belang bij de extreme fluctuaties in de prijzen. Dat zijn de speculanten die daar profijt van hebben en ze veroorzaken.

Hetzelfde geld voor staalfabrikanten als het gaat om ijzererts en dergelijke, of Shell en olie. Een lang als Nigeria zou dus obligaties uit kunnen geven die men uitbetaald in olie, waarbij Shell en consorten waarschijnlijk graag deze af zouden nemen. Ethiopië zou staatsobligaties kunnen uitgeven en uitbetalen in koffiebonen, zou Douwe Egberts niet graag een stabiele stroom koffiebonen hebben tegen een vaste prijs, voor 20 jaar vastgelegd?

Markten

Er zitten natuurlijk nog wat haken en ogen aan, met name op het gebied van kwaliteit van het product en het feit dat een beginnende markt bijna altijd te klein is. Toch denk ik dat het ‘omzeilen’ van de wereldmarkten die tegenwoordig meer door speculanten dan door de belanghebbenden gecontroleerd worden een hele verstandige zet zou zijn. Er keert rust terug op de markten en zowel de landen als de eindklanten zijn gebaat bij een stabiele inkomstenstroom in ruil voor een stabiele stroom van goederen tegen een bekende prijs.

Een hele andere manier van werken en denken, andere waarden hanteren als uitgangspunt. Zoals Einstein al ooit zei: we cannot solve the problems we created with the same line of thinking we used to create them.


Over Bas van de Haterd

Bas van de Haterd is professioneel bemoeial. Hij helpt organisaties met het begrijpen van social media en de gedragsveranderingen die dit met zich meebrengt op het gebied van de arbeidsmarkt. Hoe blijven organisaties interessant als werkgever? Hoe moeten organisaties zich aanpassen aan de veranderende technologische en sociale omgevingen? Bas is o.a. auteur van Personal Brand.nl en Werken Nieuwe Stijl. Hij is te bereiken op bas@vandehaterd.nl
1.502 views | Reageer (0 reacties) Dit bericht is geplaatst in business modellen, internationaal. Bookmark de permalink.