Recentelijk heb ik een aantal keer de vraag gekregen bij kleinere organisatie waarom de cultuur zich toch ontwikkeld zoals die zich ontwikkeld. De DGA ziet het vaak niet helemaal goed lopen, maar kan de vinger er niet op leggen waarom. Ja, er zit wel iemand bij die net wat minder hard loopt, ‘type ambtenaar’ wordt dan vaak gezegd, maar de rest is wel goed, gemotiveerd, gericht op resultaat… en toch zakt het af.
Het antwoord is eenvoudig: de traagste bepaald bijna altijd het tempo. Niet expliciet, niet omdat hij of zij de boel ophoudt, maar psychologisch.
Verkeer
Het is net als in het verkeer. Het is niet de snelste die het tempo bepaald op de linkerbaan, maar de traagste. Als er eenmaal een vrachtwagen links rijdt, kan je daar niet voorbij, dus rijdt iedereen die sneller wil ook 90. Als er iemand een vrachtwagen of zo inhaalt met 100 waar je 120 mag, rijdt de hele strook 100. De traagste bepaald het tempo in onze maatschappij.
Werk
Op de werkvloer is het niet anders. Dat kan twee oorzaken hebben. De eerste is dezelfde als die in het verkeer: deze persoon houdt het gewoon op. Doordat het werk niet af is, doordat hij/zij dingen moet aanleveren kunnen anderen niet door. Echter is dat zelden de echte reden.
Psychologisch zie je dat de rest van de organisatie, zeker in Nederland, vaak zegt: luister, als dat geaccepteerd is, ga ik daar iets boven zitten en dan ben ik dus goed. Immers, de laagste is blijkbaar voldoende, dus iets boven voldoende is ruim voldoende… of goed. En wij zijn opgevoed dat een 7 en een 8 al een heel mooi cijfer is op school toch?
Sterker nog, als je veel meer produceert of presteert als die traagste ben je vaak een streber. Dat wordt vaak weer niet geapprecieerd. Haal je de traagste weg en is iemand die 20% harder werkte dan de traagste nu de onderste, gaat ineens de hele schaal iets omhoog. Dan blijkt dat er ineens veel meer in de groep zit dan verwacht.
Uitzonderingen
Natuurlijk zijn er uitzonderingen, qua organisaties, die de regel bevestigen. Natuurlijk zijn er organisaties waar vooral de top gewaardeerd wordt. Vaak zie je hier automatisch ook de mindere snel afhaken. Die zien zelf in dat ze niet mee kunnen, op hun tenen moeten lopen en gaan dus weg. Toch zijn dit in Nederland meer uitzonderingen dan regels.
Dus, zeker voor jongere, startende, kleinere bedrijven geldt: als je iemand in je organisatie hebt die gewoon net iets minder functioneert moet je snel afscheid van zo iemand nemen. Zo niet zal je zien dat een 9 tot 5 mentaliteit heel makkelijk ergens in kan sluipen en heel lastig er weer uit gaat. Je zal zien dat als men zal stellen: als dat acceptabel is qua werkethiek, uren, productie, etc dat mensen die beter kunnen ook minder hard gaan lopen.
De traagste bepaald het tempo, omdat het management dat blijkbaar voldoende vind en waarom zou je streven naar een 10 als een 8 net zo goed gewaardeerd wordt (ook in beloning)?
Abonneer op updates