Dure externen

Je kent de opmerkingen vast wel. Wow… dat is duur. Jij verdient veel. Schandalig. Zomaar een greep uit wat je als externe, interimmer of freelancer, wel eens te horen krijgt. Dat is nog afgezien van de socialisten die het ‘per definitie’ schandalig vinden dat mensen zoveel verdienen.

Opvallend is dan altijd dat deze mensen nooit kijken naar de kosten, enkel naar het salaris. En nee, dan heb ik het dit keer niet over alle verborgen kosten (pensioen, vakantiedagen, ziektekosten, WAO verzekeringen). Nee, ik heb het over de kosten van kwaliteit, of gebrek daaraan, bij medewerkers.

Enige tijd geleden deed ik bijvoorbeeld een klus waarbij het verschil in directe kosten en totale kosten redelijk eenvoudig te zien was. Het ging om een marketingactie waarbij ik en een interne medewerker ongeveer evenveel mensen hebben geworven voor een actie. Exact is dit altijd lastig te berekenen, aangezien het ‘doorgeef’ effect lastig is. Mensen die ik geworven had Twitterde en blogde er over waardoor het lastig is te weten hoeveel exact via mijn actie kwamen en wie via de ‘gewone’ inschrijvingen kwamen. Laten we ‘for arguments sake’ even ervan uitgaan dat het aantal geworven mensen gelijk is.

Ik heb hierin twee halve dagen gestopt. De kosten daarvoor zijn in totaal dus 800 euro geweest (8 uur keer 100 euro per uur, mijn tarief). Mijn interne collega zal (schat ik) rond de 2.500 euro per maand bruto verdienen. Dan is die 800 euro voor een dag werk bij mij dus veel, maar mijn interne collega gaf vervolgens voor hetzelfde resultaat zo’n 40.000 euro uit aan een reclamebureau voor dat deel van de actie.

Als externe verdien ik soms per week wat interne medewerkers per maand verdienen, dat klopt. Is dat veel? Dat ligt dus aan de vraag hoe je het bekijkt. Als ik vervolgens (en dat doe ik meestal) tienduizenden euro’s bespaar die anders aan allerlei bureaus uitgegeven worden (reclamebureaus, W&S bureaus, etc) denk ik dat ik best een goedkope externe ben.

Natuurlijk moet hierbij aangemerkt worden dat veel externe inderdaad die niet zo doen. Zo hoorde ik recentelijk een oud collega die net een nieuwe baan is zeggen: ik heb de externe op de afdeling meteen maar even op scherp gezet. Ze werkte namelijk zoals de internen en daar zijn ze natuurlijk veel te duur voor. Van een externe verwacht ik meer, veel meer.

Dus zijn externe duur? In uurtarief bijna altijd wel. Als een externe zijn werk goed doet en vooral ook daar de ruimte voor krijgt (dat is natuurlijk wel essentieel) is hij of zij in totale kosten vaak veel goedkoper.


Over Bas van de Haterd

Bas van de Haterd is professioneel bemoeial. Hij helpt organisaties klaar te stomen voor de veranderende wereld van werk, met robots, 3D printers en zelfrijdende auto's. Hij heeft hierover o.a. de boeken (R)evolutie van Werk en '10 Banen die verdwijnen & 10 Banen die verschijnen' geschreven. Hij is te bereiken op bas@vandehaterd.nl
3.178 views | Reageer (1 reacties) Dit bericht is geplaatst in Arbeidsverhoudingen, Beloning. Bookmark de permalink.
  • Im

    Eens, er zou veel meer gekeken moeten worden naar de output. Helaas is die niet altijd even makkelijk meetbaar.
    Bij mijn opdrachten krijg ik de opmerking over tarief ook nog wel eens.
    Stel ze vervolgens de vraag “iets voor jou”. Na twee antwoorden zijn de meesten genezen.
    Ze blijven liever met de zgn. zekerheid van een vaste baan dan dat ze risicos willen lopen.
    Typisch Nederlands, men wil wel de lasten niet de lusten. Ik zou niet anders meer blijven dan het ondernemerschap.