Echt nieuw werken: andere business

Ik spreek op dit moment erg veel en vaak over ‘het nieuwe werken’. Grappig genoeg praat ik zelden meer over de inhoud van mijn boek werken nieuwe stijl, maar steeds vaker over de wereld die gaat komen. Dan gaat het over zelfstandigen en manieren om daarmee samen te werken, zoals crowdsourcing en co-creatie. Dan praat ik over andere belonings- en motivatiemodellen, maar ook andere businessmodellen. Bij vooral dit laatste valt het me op hoe slecht de meeste mensen nog in staat zijn vooruit te denken. Hoe weinig zicht veel mensen hebben op de technologische ontwikkelingen en de impact die dit gaat hebben. Een voorbeeld.

Afgelopen week ging het onder andere bij één van de sessies waar ik, na mijn eigen sessie bij bleef hangen, over de competenties die we nodig hadden in een veranderende wereld. Om het voor iedereen tastbaar te maken werd het voorbeeld van een schoenenfabriek aangehaald, zodat we allemaal over hetzelfde konden discussiëren.

In de discussie ging het met name over het verplaatsen van arbeid, misschien wel naar Afrika. Over het feit dat je dan andere competenties nodig had om fabrieken aldaar aan te sturen. Over het feit dat de je hier in Nederland een hoogwaardige technologische kennis nodig had om te blijven ontwerpen en het verschil te maken.

Mijn opmerking dat schoenen over 10 jaar helemaal niet meer gemaakt werden, maar geprint, werd enigszins vreemd van opgekeken. Ik stelde dat de 3D printers die er nu al zijn dan binnen 10 jaar zo verfijnt zijn en zo normaal in een huis dat je voortaan helemaal geen productie meer nodig hebt. Dat je je ook moest afvragen hoe je die designs, die straks allemaal digitaal zijn, nog kon beschermen.

Zelf had ik graag willen filosoferen over de rol van de business die verandert. Hoe kan je die designs nog claimen? Misschien door ze enkel via jouw website aan te bieden, maar altijd op maat. Immers, schoenen worden in de nabije toekomst 100% op maat gemaakt doordat je de afmetingen van je voet kan inscannen. Daar pas je dan het design van dat bedrijf op en je krijgt je persoonlijke design met afmetingen die je in je 3D printers stopt.

De competenties die een organisatie als Van Bommel, of Nike for that matter, dus in de toekomst nodig heeft zijn 100% anders dan nu. Je hebt webanalisten en interactie ontwerpers nodig om een eigen winkel te beginnen, maar geen winkel die goederen opstuurt, maar die jouw producten volledig op maat maakt.

Mijn advies aan deze organisaties zou zijn daar nu vast een dochterbedrijf voor op te richten die zich hierin verdiept, die nu begint met het maken van digitale ontwerpen, die zorgt dat ze klaar zijn als de 3D printer de massa bereikt en die nu mag experimenteren. Zet vast 20% van je winst hiervoor apart, anders ben je over 10 jaar failliet.

Helaas ging de discussie in de sessie vooral over de competenties om nu schoenen te maken, fabrieken aan te sturen en hoe het met outsourcing zat. Lage lonen landen viel enkele keren, helaas zal de impact daarvan minimaal blijken als je over een aantal jaren terug kijkt op de impact van technologische ontwikkelingen zoals de 3D printer.


Over Bas van de Haterd

Bas van de Haterd is professioneel bemoeial. Hij helpt organisaties klaar te stomen voor de veranderende wereld van werk, met robots, 3D printers en zelfrijdende auto's. Hij heeft hierover o.a. de boeken (R)evolutie van Werk en '10 Banen die verdwijnen & 10 Banen die verschijnen' geschreven. Hij is te bereiken op bas@vandehaterd.nl
3.232 views | Reageer (1 reacties) Dit bericht is geplaatst in business modellen, Toekomst visie. Bookmark de permalink.