Ik voer graag gesprekken en discussies met mensen. Ik geloof dat van verschillende standpunten je iets kan leren, mits deze onderbouwd zijn. Natuurlijk, ik overtuig graag mensen, maar ik leer ook graag. Sterker nog, op een aantal gebieden heb ik het het liefst verkeerd (omdat ik soms geen geweldig mensbeeld heb). Helaas valt het me al te vaak op dat vernieuwende, duurzame discussies digitaal vaak niet te voeren zijn. Bizar genoeg met name door mensen die zichzelf sterk afficheren met duurzaamheid en/of vernieuwing. Ik geloof oprecht dat deze mensen meestal het hart op de juiste plek hebben, ook vaak weten waar het probleem zit (digitaal mist het nodige aan non verbale communicatie), maar niet in staat zijn hun eigen gedrag aan te passen naar dit probleem. Daarom een aantal spelregels, zoals ik deze hanteer, voor het voeren van een vernieuwende, duurzame digitale discussie of dialoog. (en uiteraard ben ik benieuwd naar de discussie hierover…)
- Je speelt niet op de man (of vrouw)
Lijkt me een logische, maar zelfs als je er niet uit komt, als je het fundamenteel met elkaar oneens bent, is een ad hominem of erger not done.
- In tekst kan je geen tone of voice aflezen.
Nee, echt niet. Tone of voice zegt het al… tone… in tekst zit geen toon. De toon die je afleest is je eigen toon, je eigen interpretatie. Natuurlijk, er zijn uitzonderingen op de regel (er zijn mensen die elke reactie in mijn richting beginnen met ‘wat ben je toch een zielig mannetje’ of een equivalent daarvan), maar anders dan als het echt hard op de man gespeeld wordt kan je geen tone of voice in tekst aflezen.
- Een fysiek gesprek kan een vervolg zijn, geen vervanging.
Vaak willen mensen het offline halen, omdat er zoveel ontbreekt aan een digitale discussie. Nieuwsflash: het ontbreekt die persoon dan aan de vaardigheden voor die discussie, niet aan de mogelijkheden. Een fysieke ontmoeting kan zeker toegevoegde waarde hebben, maar moet dus geen vervanging zijn, maar een aanvulling. Meestal komen deze opmerkingen nadat iemand een vraag heeft gekregen, die niet beantwoord heeft en hierop gewezen wordt met het verzoek de vraag toch te beantwoorden. Dit heeft dus niets te maken met het missen van non verbale communicatie, maar met de veronderstelling dat iemand in een fysieke ontmoeting minder volhardend is in het beantwoord krijgen van de vraag.
Lees goed wat iemand zegt. Ik merk ook bij mezelf dat ik heel snel de neiging heb in reactie modus te gaan. Meteen op de eerste zinnen te willen reageren en mijn relaas te doen. Echter is het niet enkel de eerste zin die iemand schrijft, maar het hele stuk. Respectvol discussiëren is iemand uit laten praten, ook digitaal.
- Een vraag beantwoord je gewoon altijd.
Daar komen we dus op het punt van respect. Een vraag dien je te beantwoorden. Punt. Een antwoord kan zijn dat je geen antwoord wilt geven op een vraag. Ook dat is een antwoord. Echter is het negeren van een vraag in mijn optiek een (groot) gebrek aan respect en dus niet duurzaam. Natuurlijk kan je een vraag missen (is dan wel weer minder respectvol vanuit het vorige punt), maar ik merk dat de meeste vragen wel gelezen zijn, maar gewoon genegeerd worden omdat het even niet uitkomt.
- Je verwijst nooit naar: wat ik reeds geschreven heb.
Iets herhalen is redelijk nutteloos. Als je denkt dat iemand je verkeerd begrepen heeft kan je dat opnieuw, op een andere manier, uitleggen. Herhalen wat je eerder zei zonder extra toevoegingen is gewoon je hakken in het zand zetten en ‘roeptoeteren’. Zeker niet vernieuwend, dat doen namelijk de meeste status quo managers in corporate Nederland al.
- Je bent altijd bereid om stellingen met bewijs te ondersteunen.
Een zeer veel gedane uitspraak die ik in digitale discussies tegenkom is ‘voorbeelden genoeg’. Mijn standaard vraag is altijd: noem er dan eens een paar. Ik heb oprecht nog nooit een goed antwoord gehad. Soms geeft men toe ze niet te kennen (maar ze zijn er vast), soms komt men met voorbeelden van totaal iets anders of soms zijn het eigen voorbeelden (en als ik dan vraag: wie doet dat dan nog meer) blijft het stil. Dan heb je dus niet genoeg voorbeelden, maar is er een voorbeeld. Een ander veel gehoorde reactie is: moet ik me dan verantwoorden? Het antwoord daarop is: JA. Want jij doet een uitspraak in een discussie waar je vrijwillig in zit. Dus ja, dan heb je een morele plicht om die punten te onderbouwen, als je tenminste een duurzaam gesprek wilt.
Het laatste punt wat me de laatste tijd heel veel is opgevallen is dat hele discussies (met name in LinkedIN) ineens worden gedelete als men niet hun zin krijgt. Er is een discussie, die wordt op een bepaald moment gesloten (bijvoorbeeld door mij omdat iemand continue weigert antwoord te geven op een vraag om onderbouwing) en ineens is de hele discussie weg. Persoonlijk vind ik dat echt niet kunnen en een groot gebrek aan respect voor de tijd van de mensen met wie je de discussie gevoerd hebt.
Dit zijn mijn spelregels voor een duurzame, digitale discussie. Ik ben benieuwd… wie herkent hier iets in? Wie is het er niet mee eens? Wie heeft aanvullingen?
Over Bas van de Haterd
Bas van de Haterd is professioneel bemoeial. Hij helpt organisaties met het begrijpen van social media en de gedragsveranderingen die dit met zich meebrengt op het gebied van de arbeidsmarkt. Hoe blijven organisaties interessant als werkgever? Hoe moeten organisaties zich aanpassen aan de veranderende technologische en sociale omgevingen? Bas is o.a. auteur van Personal Brand.nl en Werken Nieuwe Stijl. Hij is te bereiken op bas@vandehaterd.nl
478 views |
Reageer (
0 reacties)
Dit bericht is geplaatst in
Communicatie. Bookmark de
permalink.
Abonneer op updates