Generatie Y, een prachtige eenhoorn

Elke keer waneer ik lees over generatie Y, geboren tussen 1980 en 2000 ongeveer, heb ik het gevoel dat ik één van mijn fantasy boeken zit te lezen. De ongelofelijke kennis, wijsheid en krachten die deze generatie worden toegedicht zijn ongekend. Ik denk dan vaak aan de Eenhoorn, een mythologisch dier dat ook ongekende krachten wordt toegedicht, maar verder nog nooit is gezien.

Toch is de ophef over Generatie Y niet geheel onterecht, zoals bij elke generatie (baby boomers t.o.v. genreatie X bijvoorbeeld) heeft deze generatie ook duidelijk andere manieren van doen en laten dan de vorige generatie. Twee zaken worden echter nog wel eens uit het oog verloren. Het eerste is dat je een generatie niet geheel over één kam kan scheren. Er is niet één type generatie Y, net zo min als dat alle Baby Boomers hetzelfde denken. Een tweede fout die veel gemaakt wordt heeft te maken met hun kennis (over social media bijvoorbeeld) en hun gedrag (t.o.v. ‘het nieuwe werken’ bijvoorbeeld). Het feit dat deze generatie (gemiddeld genomen) een paar andere fundamentele uitgangspunten heeft wordt vaak vergeten. Het gaat namelijk niet om het toepassen van middelen of trucjes, maar een fundamenteel andere denkwijze.

Niet één Generatie Y

Over deze misvatting kunnen we eigenlijk kort zijn. Er is niet één generatie Y, net als binnen elke generatie heb je verschillende meningen, opvattingen en motivaties. Het is geen patatgeneratie, net zo min als dat het een enorm hardwerkende generatie is. Naar verwachting is het een loyalere generatie, waarbij loyaliteit nadrukkelijk wel van twee kanten moet komen. Het is de generatie van kinderen van de geschieden ouders van Generatie X, waardoor ze gemiddeld genomen meer belang zullen hechten aan werk-privé balans. Concreet zou je kunnen stellen dat ze waarschijnlijk minder zullen scheiden en, vertaald naar werk, er minder zijn met de ambitie partner te worden bij een accountant of advocatenkantoor. Dat wil niet zeggen dat er geen toekomstige partners meer zullen zijn.

Fundamenteel andere houding

De fundamenteel andere houding is echter iets waar veel organisaties mee worstelen. Kijk bijvoorbeeld naar social media. ‘Ze denken niet na’ stellen veel werkgevers. “Dat zet je toch niet op Facebook of Hyves, foto’s als je dronken bent. Dan ben je gewoon niet slim…” Generatie Y vraagt zich vaak af: “waarom niet? Waarom zou je me daarop veroordelen? Ben je zelf nooit dronken geweest dan? Ik veroordeel jouw toch ook niet om het feit dat je in pak loopt en dat niet mijn ding is?”

Het is dus niet dat ze niet nadenken, het is zo dat ze fundamenteel anders kijken naar de wereld op een aantal gebieden. Generatie Y (generaliserend, want ook hier zijn veel nuances in de meningen te vinden) heeft respect voor iedereen die zichzelf is. Dat wil niet zeggen dat ze iemand mogen of leuk vinden, maar ze veroordelen mensen er ook niet om. Dat oordelende vermogen van andere generaties is iets dat ze niet begrijpen.

Een andere fundamenteel andere denkwijze is die rondom intellectueel kapitaal. Daar waar oude generaties denken in patenten en octrooien, in kennis is macht en in het afschermen van kennis, denkt deze generatie in het verbeteren van het product. Eurocommissaris Neelie Kroes omschreef het laatst erg typerend. Ze stelde dat ze op een universiteit was en daar met studenten sprak die hun ondernemingsplannen met anderen deelde. Ze vroeg die studenten of ze niet bang waren dat een ander ermee vandoor ging. De studenten keken haar niet begrijpend aan en antwoorden dat als het feit dat ze het bedacht hadden hun enige concurrentievoordeel was, ze op voorhand een kansloos plan in handen hadden. Immers is het moment dat je ‘live’ gaat alles out in the open. Het gaat erom dat je iets beter doet, iets toevoegt. Het delen van hun kennis maakte hun kennis waardevoller omdat ze leerde van de feedback. Van patenten naar open innovatie dus.

Ook heeft Generatie Y, wederom met nuances natuurlijk, een andere houding t.o.v. werk-privé balans. Dat wil niet zeggen dat ze niet hard willen werken, maar daar waar Generatie X er voor moest vechten is het voor Generatie Y een gegeven dat die er is. Als we kijken naar HNW blijkt vaak dat men helemaal niet zoveel wil thuiswerken, maar wel verwacht dit te kunnen als het moet of praktisch is. Men wil helemaal niet zo heel flexibel werken qua tijden, maar als het uitkomt wel. Eigenlijk dus precies waar HNW voor staat, Het Normale Werken.

Stem of voeg toe aan: