Het nieuwe ontslagstelsel?

Al jaren hoor ik politici roepen dat het ontslagrecht versoepeld moet worden. Persoonlijk betwijfel ik of het echt versoepeld moet worden, aangezien we in Nederland al een van de meest flexibele arbeidsmarkten hebben die er is. Tot op heden hebben al deze acties vooral een averechts effect gehad. Dat het aangepast moet worden ben ik het wel mee eens.

Ik hoor ook veel partijen roepen dat er rekening gehouden moet worden hoeveel er is geïnvesteerd in werknemers. Daar ben ik het geheel mee eens. Helaas zie ik bij geen enkele politieke partij een voorstel komen dat daar ook echt rekening mee houd. Dus bij deze een voorzet.

Gisteren schreef ik een column op Corporate Compassion over de vraag: als medewerkers onze grootste asset zijn, waarom staan ze dan als kosten op de resultatenrekening en niet als assets op de balans? Hierover meteen ook een kort interview op BNR. Waar het in het interview helaas nog niet over ging wat hoe dit idee ook het ontslagrecht kan vernieuwen.

Medewerkers op de balans

Ik geef toe, het haalt iets weg bij het oorspronkelijke idee van medewerkers op de balans zetten om hun waarde inzichtelijk te maken. Echter is dat op dit moment gewoonweg nog een stap te ver voor accountants. Je kan wel de kosten van werknemers opvoeren en op afschrijven.

Denk bijvoorbeeld aan de wervingskosten, maar juist ook de kosten voor opleiding en ontwikkeling. Je zou daar alle kosten voor trainingen en ook congressen kunnen opvoeren. Die schrijf je vervolgens in 2 of 3 jaar af, de tijd dat het rendement zou moeten hebben. Het nadeel hiervan is (fiscaal) dat je niet alle kosten in een keer kan opvoeren en dus de eerste jaren meer winstbelasting betaald.

Ook interne kosten zou je kunnen opvoeren. Full time coaches zou je bijvoorbeeld de loonkosten kunnen verdelen over het aantal mensen dat ze coachen. Managers coachen als het goed is ook een deel van hun tijd, dus ook die kosten zou je (deels) kunnen opvoeren als ontwikkelkosten voor medewerkers, verdeeld dus over de medewerkers.

Dan heb je de kosten van medewerkers op de balans staan. Interessant hieraan is dat als je mensen gaat ontslaan je ook moet afschrijven, wat de soms nogal botte bijl van organisaties wel eens zou kunnen aanscherpen. Een realistischere blik op de kosten en opbrengsten van een reorganisatie.

Ook zouden bedrijven anders kunnen omgaan met vertrekkende medewerkers. Natuurlijk kan je denken over het terugbetalen van opleidingen, wat nu soms al gebeurt, maar ook kan je de positieve kant op denken. Immers, iemand die voor een paar euro van baan wil veranderen is misschien handiger om die paar euro extra te bieden.

Ontslagvergoeding

Hoe werkt dit dan rondom de ontslagvergoeding? Een voorzet.

We stellen de ontslagvergoeding gelijk voor iedereen. Persoonlijk heb ik het altijd heel vreemd gevonden dat het afhankelijk is van hoe lang je ergens werkt, dat zegt immers niets over hoe waardevol je bent voor een bedrijf of hoe lastig je positie op de arbeidsmarkt is. Een vreemd uitgangspunt waar we snel van af moeten wat mij betreft.

Leeftijd speelt wel een rol op je arbeidsmarktkansen, maar… als je dat gaat meewegen in de ontslagvergoeding geef je werkgevers juist een reden om jongeren aan te nemen. Als je die goedkoper maakt te ontslaan zullen ze ze ook eerder aannemen. Dus dat moet je ook niet meenemen aan werkgevers kant.

Stel: je geeft iedereen standaard een half jaarsalaris mee vanuit de werkgever. Geen gedoe mee over aantal jaren werk keer de leeftijd. Gewoon een goede beloning geven.

Vervolgens mag je een of anderhalf keer het bedrag waar de medewerker voor op de balans staat van die vergoeding aftrekken. Dan houd je dus rekening met het in de medewerker geïnvesteerde bedrag, wat als het goed is zijn arbeidsmarktkansen zou moeten doen toenemen.

Als overheid zou je dan de leeftijdscomponent moeten meewegen. Ik denk b.v. aan de duur van de WW. Iedereen onder de 45 krijgt gewoon 6 maanden maximaal, vanaf 45 krijg je 9 maanden, boven de 55 zelfs maximaal 12 maanden. Dit alles weer afhankelijk van je werkhistorie, net als nu.

Op deze manier tackle je een aantal zaken

  • Je maakt de ontslagvergoeding afhankelijk van de investering in werknemers;
  • Je geeft werkgevers de keus om kosten voor opleiding in 1 keer te nemen of af te schrijven, er komt dus geen massale opstand;
  • Je moderniseert het ontslagrecht en haalt mega veel werk (en kosten voor de overheid) weg bij de rechtspraak;
  • De vreemde situaties dat vastgeroeste mensen vast blijven zitten haal je eruit en daarmee voorkom je ook extreme jeugdwerkloosheid.

 


Over Bas van de Haterd

Bas van de Haterd is professioneel bemoeial. Hij helpt organisaties klaar te stomen voor de veranderende wereld van werk, met robots, 3D printers en zelfrijdende auto's. Hij heeft hierover o.a. de boeken (R)evolutie van Werk en '10 Banen die verdwijnen & 10 Banen die verschijnen' geschreven. Hij is te bereiken op bas@vandehaterd.nl
2.731 views | Reageer (0 reacties) Dit bericht is geplaatst in Beleid, Overheid, Toekomst visie. Bookmark de permalink.