Eerder schreef ik hier al over de lessen van SWSX, maar zoals met elk goede congres zijn er veel meer lessen te leren. Een goed gebruik bij veel grote internetcongressen is tegenwoordig dat er enkele start-up bussen naar toe rijden. Wat? Start-up bussen. Daar stoppen ze dan een groep Geeks in (designers, programmeurs, etc) die vervolgens samen iets gaan maken in de 3 dagen die de busreis duurt. Aan het eind hebben ze meestal een werkend product (ja echt, je kan een goed werkend product als je wilt in 3 dagen bedenken, maken en opleveren). Je vraagt je af waarom die IT projecten altijd maanden duren en uitlopen, niet?
Recent was dus South by SouthWest (SWSX), de grootste online conferentie ter wereld en daar ging ook een bus naar toe. Niet vanuit Nederland (best lastig over de oceaan), maar wel vanuit Mexico stad. Waarom is dit nu zo spannend? Omdat er twee Nederlanders in zaten. Steven en Diana, twee Digital Nomadz die momenteel laten zien dat je overal ter wereld kan werken.
Steven schreef hierover zijn 10 belangrijkste lessen en daarin zit veel ‘echt nieuw werken’. Natuurlijk horen we vaak als: het gaat niet om meetings, maar om doings. Je moet gewoon dingen doen. Helemaal mee eens, maar dat is dus vaak een probleem als er veel mensen bij betrokken zijn. Daarom stelt hij ook: het gaat niet om de omvang van je team, maar de toewijding ervan. Ze hadden het kleinste team, maar haalde wel de finale.
Iedereen is even belangrijk
Een punt dat Steven aanhaalt in zijn blog is ook dat iedereen in het team even belangrijk is. Dat is in mijn optiek nog wel eens het meest onderschatte probleem in organisaties. Bepaalde beroepen zijn belangrijker dan andere, bepaalde hebben meer aandacht van het management of bepaalde vakgebieden hebben meer macht. Op zich niet altijd onlogisch, immers zou alles in dienst moeten staan van de core business. Toch wil dat niet zeggen dat niet elke vakgebied even belangrijk is.
Zoals Steven het omschrijft: een app zonder een goed design wordt niet gebruikt, maar een mooie app zonder goede functionaliteiten is ook waardeloos. Een mooie app met functionaliteiten die zeer gebruiksvriendelijk is zal niet gebruikt worden en heb je ook niets aan.
Als we dit vertalen naar een ‘normaal’ bedrijf. Een goed merk zonder goede service verliest snel klanten (denk T-Mobile), een goed merk met goede service, maar zonder fatsoenlijke IT functioneert ook niet lang goed. Als je de IT wel op orde hebt, maar bijvoorbeeld je HR niet kan je nog zo geweldig zijn, zonder goede mensen bloed je bedrijf dood. Uiteindelijk is elke discipline van levensbelang voor de organisatie, als dat niet zo is moet je die discipline afschaffen namelijk. Of als het wel gedaan moet worden, maar het is niet zo belangrijk moet je het uitbesteden. Dan is het geen core business.
Een tweede punt dat vervolgens uit Stevens post komt is dat je vooral mensen moet laten doen waar ze goed in zijn. Natuurlijk met feedback, natuurlijk met stimulans, maar laat ze nu gewoon excelleren in hun kracht en laat het los. Een designer kan beter desigen dan de projectleider, dus geef hem of haar die ruimte, binnen de kaders van het project. Het moet allemaal in elkaar overlopen, grafisch ontwerp, gebruiksvriendelijkheid en functionaliteit, maar ieder heeft zijn kracht en ieder moet die vooral benutten.
Niet omvang, maar mentaliteit
Tot slot geeft Steven aan dat het niet om de omvang van je team gaat, maar de mentaliteit ervan. Ik hoor vaak partijen die zeggen: ja, maar ze kunnen dat omdat ze zo klein zijn. Als ze straks groot en succesvol zijn gaan hun prijzen ook omhoog of moeten ze ook zoals ons processen inrichten. Echter, groot en succesvol gaan niet per definitie hand in hand. Met hele kleine teams kan je tegenwoordig heel veel. Zoals in 3 dagen een werkende app maken. Dan kan je dus in een maand een kleine organisatie optuigen die, volledig digital, heel wat producten het vuur aan de schenen kan leggen. Vaak tegen minimale kosten, omdat je vervolgens weer door gaat met het volgende ‘disruptive’ model.
De toekomst van werk gaat niet om steeds dezelfde mensen hetzelfde verkopen, maar om zelf flexibel genoeg te zijn om in hele korte tijd hele geweldige dingen te maken, waarmee je tijdelijk geld verdient en vervolgens door te gaan naar het volgende. Hier zal ongetwijfeld het oude investeerdersmodel op van toepassing zijn, 6 van de 10 zijn niets, 3 van de 3 maken een kleine winst en 1 van de 10 is een enorme klapper waarmee je de rest van het jaar door kan.
Abonneer op updates