In your Facebook!

‘Social media’ is wat mij betreft ook wel onder de naam ‘Snelle media’ samen te vatten, want het gaat snel, heel erg snel! Behalve dat het zich snel verspreidt (denk bijvoorbeeld aan de Kony video), ontwikkelt het zich ook nog eens als een razende. Ieder moment van de dag komt er wel weer een app, platform of gadget bij. En wij maar rennen in een vergeefse poging om bij te blijven. Ik doe echt mijn best met een Facebook-, LinkedIn- en Twitteraccount, sinds kort deze blog, en ik heb wat geprutst op Pinterest: the former next hot thing want ik loop ongetwijfeld alweer achter. Mijn 200 Facebookvrienden (tja, ik ben niet bijzonder populair), sturen elkaar alweer actief woorden en tekeningen toe terwijl ik blij ben dat ik de tijd kan vinden om mijn Twitter- en Facebooktimeline eenmaal daags te scannen op leuke berichtjes en interessante weetjes.

Maar wat betekent dit voor organisaties? In ieder geval deels hetzelfde als voor mij. Ik zie zowel mijn vorige werkgever als mijn huidige werkgevers worstelen met al die nieuwe, snelle ontwikkelingen: waar profileren we ons, hoe profileren we ons, richting wie profileren we ons? Drie weken geleden heb ik voor het eerst over de schouder van een goede marketeer (Natalie Anceaux) mogen meekijken en hier werd ik eraan herinnerd dat de doelgroep altijd centraal staat. O ja, dat is waar ook, de doelgroep! Maar wat is het soms lastig om in alle hedendaagse overprikkeling een plan te trekken. En toch o zo belangrijk om juist daarmee te beginnen in plaats van als een kip zonder kop van alles op Twitter en/of Facebook te zetten…

Kip zonder kop

 

Man ontslagen na scheldpartij op Facebook (nu.nl)

 

Nog een nieuw verschijnsel waar werkgevers mee te maken hebben gekregen: werknemers die volledig over de schreef gaan op social media. Misschien niet altijd even slecht: klokkenluiders hebben immers ook vaak een zinvolle functie. Maar waar ligt de grens? Voor Blokker was de maat duidelijk vol; overigens niet om het minste als je de uitlatingen van betreffende ex-werknemer leest. Maar wat te doen met een werknemer die zich op maandag ziek meldt, terwijl hij op Facebook in een innige omhelzing met een lantaarnpaal en een halve liter bier in zijn hand te bewonderen is? En dan de communicatie van jongeren over social media? Vergaande youtubefilmpjes, bangalijsten (zie onderstaand persbericht) en andere pesterijen duiken met enige regelmaat op. Waarom zou je iemand nog persoonlijk beledigen als je hem of haar voor de hele organisatie of de hele school zwart kunt maken? Docent, ouder, manager, maar ook de politie weet er vaak geen raad meer mee:

Meisjes balen van ‘bangalijst’ (ad.nl)

Het lijkt allemaal net even iets te snel te gaan. De verspreiding, maar zeker ook de plaatsing. Waar de frustratie over werk en/of school voorheen afnam als men er thuis met iemand over sprak en er een nachtje over had geslapen, wordt het nu in het heetst van de strijd openbaar gemaakt. Dit kan verregaande gevolgen hebben voor zowel persoonlijke als organisationele reputaties. En dat terwijl de plaatser het vaak niet eens zo heftig bedoeld heeft.

Verbieden?

Censuur!Hoe kunnen organisaties (scholen en bedrijven) hiermee omgaan: verbieden? Het gebeurt ongetwijfeld maar lijkt me weinig nuttig. Wie verbiedt waagt zich immers ook aan handhaving (controleren en straffen) en juist dat is hier moeilijk uitvoerbaar. Er is zo verschrikkelijk veel en het gaat zo verschrikkelijk snel, dat kan je simpelweg niet allemaal bijhouden! En wat straffen betreft, volgens mij heeft dat nog nooit zijn nut bewezen en zijn er beduidend betere manieren.

Afspraken maken lijkt me onoverkoombaar, maar waken voor weer een bureaucratisch protocol minstens zo belangrijk. Waarom het niet vooral informatief houden? Voorlichting over het gebruik en de gevolgen van social media. Ironisch genoeg is in mijn ogen met name het uitwisselen van informatie hier essentieel: zaken bespreekbaar maken en houden. Transparantie over wat er gebeurt en hoe we ermee omgaan is toch veel meer van deze tijd? Communiceren!

Communicatie!

Onderzoek

Wil jouw organisatie online scheldkanonnades ook liever voorkomen? Dan heb ik nog een suggestie: verwerf inzicht in de werkbeleving van werknemers, om vervolgens gezamenlijk tot een positievere werkbeleving te komen! Dat inzicht verwerf je nu gemakkelijker (en goedkoper) dan je denkt. Momenteel ben ik namelijk bezig met een onderzoek naar werkbeleving en in het kader hiervan ben ik nog hard op zoek naar respondenten (en naar proefpersonen).

Neem als organisatie deel aan mijn onderzoek naar werkbeleving en krijg geheel kosteloos een analyse van de werkbeleving binnen de organisatie in de vorm van een adviesrapport en -gesprek vanuit een erkend psychologisch adviesbureau!

Lever je, als individu en/of als organisatie, ook graag een bijdrage aan dit onderzoek in deze heftige tijd vol nieuwe ontwikkelingen? Ik ben (voor vrijdag 13 april) nog op zoek naar:

Meld je hier aan!


Over Joyce van Randwijk

Vol enthousiasme bezig met een wetenschappelijk onderzoek naar werkbeleving! En verder... Social and Organisational Psychology | Positive Psychology | Environmental Psychology | Maximising | Management & Organisation | HRM & HRD | Training & Coaching | Work-Life Balance | Het Nieuwe Werken. Contact: flow@humanage.nl
1.628 views | Reageer (0 reacties) Dit bericht is geplaatst in Sociale media en getagd, , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.