Internetloze werkvakantie

Ik kan werken als ik online kan, is een veel gehoord adagium van de gemiddelde kenniswerker / digital nomad en dat geld normaal ook voor mij. Echter, de laatste jaren heb ik sterk gemerkt dat ik me nauwelijks meer langer dan een half uur kan concentreren en veel te onrustig ben. Daarom kom ik ook niet meer aan het lezen van mijn vakliteratuur toe, tenminste, het Nederlandse deel dat niet op CD uitkomt dat ik dus niet in de file kan lezen.

Deze factoren, en nog een paar, lagen ten grondslag aan mijn internetloze werkvakantie in het huisje Les Roses (disclaimer, is van familie) in St Léger dus Bois, een gehucht in the middle of nowhere, Frankrijk.

Geheel internetloos was het overigens niet, want op mijn mobiel heb ik wel internet en ik ben toch elke dag heel even, tegen hoge kosten natuurlijk, online gegaan om het laatste nieuws mee te pakken, mijn twitterberichten te bekijken en enkele te sturen en snel door mijn mail te scannen.

Doelen

Ik had vooraf een aantal doelen gesteld.

  • Een businessboek per dag lezen
  • White paper als supplement op Werken Nieuwe Stijl schrijven
  • Minimaal 4 fietstochten maken en Nolay halen
  • Afkicken van mijn online verslaving

Het mag dan vakantie zijn, maar het is wel de bedoeling dat ik daadwerkelijk aan het werk was. Andes had ik gewoon op vakantie moeten gaan. Dat wil niet zeggen dat je niet ook wat lol mag hebben, maar ik vrees dat zonder doelen ik nergens uit zou komen.

Voor de oplettende lezer staan er ook persoonlijke doelen in. Elke dag fietsen (ik houd van wielrennen) en Nolay halen. Die laatste zal ik even toelichten, Nolay is een dorpje in de buurt, 17 km slechts verderop, maar met een bijzonder pittige klim ertussen. Zeg maar een Cauberg, maar dan dubbel. De vorige keer dat ik hier was, enkele jaren geleden, was ik minder getraind, 25 kilo zwaarder en op een veel slechtere fiets. Toen heb ik Nolay niet gered. Dat was dus een persoonlijk doel van mezelf dat dit keer wel te halen.

Afkicken

Dat ik online verslaafd ben weet ik. Dat merk ik in mijn eigen gedrag, waarbij ik continue bezig ben met zaken. Ik merk echter ook aan mezelf dat het kan doorslaan als ik slecht ga slapen, heel snel veel te opvliegend word en dat soort dingen. Dan moet ik van fysieke omgeving veranderen heb ik gemerkt. Op de woensdag merkte ik dat mijn lichaam serieus aan het ‘detoxen’ was. Ik sliep weer langer en aan één stuk bijvoorbeeld. Ook mijn dromen zijn een goed teken, meestal kan ik herleiden wat het onderbewuste probeert te verwerken (doorgaans van de dag ervoor), maar als ik dat niet meer kan weet ik dat ik weer in een stadium van rust ben gekomen. Dat geeft ook weer veel energie voor de periode daarna.

Eenzaam

Ik had persoonlijk verwacht dat het eenzaam zou zijn. Alleen in een huisje, geen internet, dus geen mensen om me heen zoals ik dat thuis met Twitter wel heb. Dat viel me 100% mee. Hoewel een oom en tante in het huis naast me bleken te zitten (die zijn daar eigenaar van, dus heel vreemd is het niet, alleen altijd de vraag of ze in NL of FR zitten), maar daarmee heb ik lang niet elke dag zelfs maar gesproken. In totaal heb ik er twee keer een paar uur gezeten, waaronder de laatste dag toen ik eigenlijk besloten had dat ik genoeg werk gedaan had en ook niet meer ging fietsen. Maar nee, omdat ik duidelijke doelen voor ogen had, lezen en fietsen, vloog de tijd voorbij en heb ik me geen moment eenzaam gevoeld.

Resultaat

Het resultaat van deze internetloze werkvakantie is dat ik inderdaad elke dag een boek heb gelezen, hoewel dat niet per definitie één boek per dag was. Op een gegeven moment lag ik voor op mijn boek per dag, waarbij ik erover dacht dit doel naar boven bij te stellen. Echter, toen kwamen twee hele dikke pillen (waarvan één in het Engels, dat toch iets lastiger leest hoe vloeiend ik het ook spreek) en op de laatste dag had ik geen motivatie meer om nog aan een volgend boek te beginnen. Echter, 6 boeken in 6 dagen is geen slecht resultaat.

Ook heb ik 4 fietstochten gemaakt, hoewel iets korter dan ik gehoopt had. Wederom had ik op de vrijdag tijd om een vijfde te maken, maar het weer was niet super, ik voelde me een tikje verkouden en ik was de motivatie ook een beetje kwijt. Dus ook daar is het bij vier gebleven. Grappig genoeg had ik de eerste dag gepoogd om Nolay te halen, wederom niet gelukt. Ik was licht verkouden en hoewel de benen wel konden sloegen mijn longen volledig dicht. Na twee trainingen is het op donderdag wel gelukt. Dat gaf een zeer voldaan gevoel. Wat mij verbaasde was dat ik daardoor niet meer voldaan en gemotiveerd was, wat ik had verwacht, ik had één van mijn primaire doelen bereikt, maar juist voldaan en daarmee ongemotiveerd was. Ik had op vrijdag geen zin meer op nog een tocht te maken. Misschien was het maar goed dat ik de eerste keer gefaald had.

Het white paper is nog niet af, dat doel is duidelijk niet gehaald. Wel ben ik er voor het eerst in lange tijd weer mee bezig geweest, net als met het ontwikkelen van twee nieuwe concepten die mogelijk binnenkort vorm gaan krijgen.

Of ik ben afgekickt? Nou, ik heb in ieder geval iets van detox gehad en dat voelt goed. De tijd is echter te kort om echt vrij te zijn en ik verwacht weer snel in mijn normale gedrag te veranderen.

Leermomenten

Ga ik dit vaker doen? Het antwoord is zonder twijfel ja. Ik ben van plan om met enige regelmaat, jaarlijks of half jaarlijks, een week internetloos bij te lezen.

Eén van de leermomenten voor mij was dat het niet zozeer mijn omgeving is, die always on is, waarom ik me niet lang kan concentreren op iets, maar dat het echt van binnen zit. Dat is een eigenschap die ik mezelf weer moet terug aanleren, want het is belangrijk om wel enkele uren achter elkaar ergens op te kunnen concentreren. Lezen is daarvoor een heel goed middel, dus ik ga zeker vaker dit doen.

Een ander leermoment is dat ik meer zelfdiscipline nodig heb. Een niet genoemd sub doel, eigenlijk meer een hoop, was dat ik ook wat gewicht zou kwijtraken. Bijna elke dag intens fietsen is toch een goede aanzet daarvoor, niet? Helaas heb ik ook niet de zelfdiscipline die ik thuis wel heb om niet al te veel lekkers te kopen. Je bent toch op vakantie, in Frankrijk, dus stokbroodjes met kaas ‘s avonds (beide ongezond) had ik bijna altijd wel in huis. Ook heb ik mezelf getrakteerd op enkele andere lekkernijen, wat dus niet het gewenste resultaat had.

Een derde leermoment is dat het nu bijna geheel werk was, en bijna geen vakantie. Ik merkte zelfs dat ik het mezelf kwalijk nam om te gaan fietsen (terwijl het toch één van de doelen was) omdat ik de lat voor het lezen en schrijven zo hoog had gelegd. Ook toen ik een middag een paar uur naar Beaune ben geweest merkte ik dat ik het mezelf bijna kwalijk nam. Die lat moet dus lager en er moet meer vakantiegevoel in.

Echter denk ik dat als ik echt ‘de toerist’ ga uithangen ik wel me ‘eenzaam’ zal voelen. Het was ook de bedoeling dat één of meerdere vrienden me zouden opzoeken, maar wegens verschillende omstandigheden bij elk van die mensen kwam daar niets van terecht. De volgende keer lijkt het me leuk dat met iemand te doen, zodat ik ook meer toch van de prachtige omgeving ga genieten. Ik denk dat zowel bij het concentreren als bij het ontspannen een ander erbij hebben handig kan zijn.

Dus ik ga hoe dan ook weer, volgend jaar of misschien na de zomer al. Als het even kan met iemand anders en met een minder rigide schema als het gaat om het lezen. Een boek per dag is haalbaar, maar een doel dat iets lager ligt en meer ruimte voor ontspanning is denk ik een betere verhouding.


Over Bas van de Haterd

Bas van de Haterd is professioneel bemoeial. Hij helpt organisaties klaar te stomen voor de veranderende wereld van werk, met robots, 3D printers en zelfrijdende auto's. Hij heeft hierover o.a. de boeken (R)evolutie van Werk en '10 Banen die verdwijnen & 10 Banen die verschijnen' geschreven. Hij is te bereiken op bas@vandehaterd.nl
4.015 views | Reageer (6 reacties) Dit bericht is geplaatst in internationaal, Normaal werken. Bookmark de permalink.