Loyaliteit en werkvorm

Plaatje: http://www.chainconnection.com/

Een interessante discussie, heeft het feit of iemand zelfstandige is of in loondienst effect op zijn loyaliteit?

Recent had ik een gesprek met een goede relatie van me die na jaren zelfstandig te zijn geweest nu een droomklus heeft gekregen… in loondienst. Ik vroeg hem af waarom hij dit accepteerde. Waarom in loondienst? Waarom wilde dit bedrijf dat? De argumentatie is dat een medewerker op de loondienst altijd loyaler zou zijn dan een zelfstandige. Het grappige was dat deze persoon aangaf dat hij het idee had dat dat juist andersom zou zijn in zijn geval. Niet dat hij in loondienst niet loyaal of gedreven was, maar als zelfstandige misschien nog net iets meer.

Als zelfstandige stuur je namelijk elke maand een factuur. Dat is een bepaald moment van bezinning ook, waarbij je (tenminste, hij en ik kan dat vanuit mezelf ook bevestigen) jezelf de vraag stelt: heb ik dit bedrag waar gemaakt volgens mijn eigen normen? Heb ik niet ergens de kantjes eraf gelopen? Ben ik wel die optimale presteerder die dit enorme bedrag waard is. Als je loon uitbetaald krijgt mist dat gevoel, dat krijg je namelijk, daar doe je zelf ‘niets voor’. Het wordt gestort zonder dat je er om moet vragen.

Andere mentaliteit

Iets anders dat heel erg opvalt is dat je vaak een andere mentaliteit krijgt. In loondienst ben je toch sneller geneigd om bezig te zijn met het tevreden stellen van je baas, terwijl je als zelfstandige bezig bent het optimale eruit te halen. Wederom, in zijn (en mijn) geval. Er zijn natuurlijk ook veel zelfstandigen (laat ik ze parasieten noemen) die bezig zijn hun opdrachtgever tevreden te stellen en hun opdracht verlengt te krijgen.

Ook hierin geldt dus de vraag: waarom zou je iemand per sé in loondienst willen? Niet dat er per definitie iets mis is met loondienst medewerkers hoor. In dit geval echter is het een ‘tijdelijke baan’ (naar verwachting 2 tot 3 jaar) bij een organisatie die op die specifieke afdeling in 3 jaar tijd nagenoeg 100% verloop heeft gehad. De enige stabiele factor bij dat bedrijf was… inderdaad, deze zelfstandige die er een dag in de week werkte en nu dus in loondienst gaat.

Een ander nadeel van zijn loondienst verband nu is dat als hij weg gaat, hij waarschijnlijk ook geheel weg is. Als hij als zelfstandige was gebleven had hij dit langzaam kunnen afbouwen en nog jaren als stabiele factor erbij kunnen blijven, weer gewoon voor een dag in de week straks.

Waarom hij er toch mee akkoord ging? Nou, dat heeft te maken met onze wetgeving. Uiteindelijk zou hij waarschijnlijk niet voldoen aan voldoende opdrachtgevers en zeker niet aan de criteria dat niet 90% van je omzet van één opdrachtgever mag komen. Om dit gedoe met de fiscus te vermijden heeft hij toch maar ingestemd.


Over Bas van de Haterd

Bas van de Haterd is professioneel bemoeial. Hij helpt organisaties klaar te stomen voor de veranderende wereld van werk, met robots, 3D printers en zelfrijdende auto's. Hij heeft hierover o.a. de boeken (R)evolutie van Werk en '10 Banen die verdwijnen & 10 Banen die verschijnen' geschreven. Hij is te bereiken op bas@vandehaterd.nl
3.055 views | Reageer (3 reacties) Dit bericht is geplaatst in Arbeidsverhoudingen. Bookmark de permalink.
  • Jan

    Ben wel benieuwd hoe je dat inschat voor detacheerders, dus mensen die in loondienst bij een ander bedrijf werken.
    Persoonlijk herken ik beide aspecten op dezelfde manier en ook beide kanten op.
    Ik vraag me af of ik bij de klant, waar ik dus gedetacheerd ben, wel voldoende kwaliteit lever.
    En aan de andere kant, richting mijn ‘eigen’ bedrijf, voel ik de verplichting om maar voldoende uren te schrijven om die tevreden te houden. Hangt natuurlijk enorm samen met eigen instelling en de verwachtingen over en weer…

    • Detacheerders zijn erg lastig, ik geloof persoonlijk dat deze in overgrote meerderheid zullen omvallen als ik eerlijk ben. Daar waar er dergelijke organisaties blijven ontstaan zullen dat verwacht ik meer ‘partner’ constructies zijn, waarbij de detacheerders niet direct meer mensen in dienst hebben.

      Daarnaast geef je één van de problemen, de verplichting voldoende uren te schrijven. Daar geloof ik dus niet in, het uurtje-factuurtje model gaat verdwijnen. Al deze organisaties kunnen namelijk niet aan HNW doen. Alle partijen die dit claimen (Accenture, Ordina, Cap) zijn natuurlijk zo hypocriet als de nete. Immers, als je betaald wordt per uur schiet je jezelf in de voet als je efficiënter werkt, dus doen ze per definitie niet aan HNW. Dat zal uiteindelijk naar ‘projectmatig’ werk gaan. Daar is echter nog héél veel te winnen, want dan moeten er hele duidelijke afspraken gemaakt worden vooraf. Dat is vaak lastig, dat zie je bijvoorbeeld wel aan het OV-Chip drama van Accenture.

      Daarnaast geloof ik dus dat het praktisch onmogelijk wordt om sales mensen te hebben die dergelijke projecten afspreken, omdat die vervolgens te weinig echt inhoudelijke kennis hebben van de markt. Vandaar dat ik hoe dan ook niet meer geloof in grote organisaties die dergelijke diensten aanbieden.

  • Pingback: Tweets die vermelden Loyaliteit en werkvorm | HNWB -- Topsy.com()