De meeste trendwatchers zijn het er wel over eens, samenwerking is een van de belangrijkste trends voor de toekomst. Consumenten werken samen, bijvoorbeeld bij productie en verdeling van zonne-energie, ZZP’ers werken samen als collectieven tegen bureaus en grote organisaties (zoals Boeing) werken samen met hun leveranciers, in plaats van dat ze ze uitknijpen.
Niets nieuws, tenminste, dat weten we. Toch zien veel organisaties samenwerken vaak nog steeds als een ‘verhouding’ en niet een ‘relatie’. Goed samenwerken is eigenlijk lief samen spelen, en als iemand niet lief speelt ga speel je niet meer met dat kindje. Dat leren ouders hun kinderen, maar vergeten ze in hun eigen leven.
De reden dat ik hierover begin is een aantal gesprekken die ik enige tijd geleden had rondom de verkoop van een van mijn projecten. Dit (grote, gerenommeerde) bedrijf wilde het wel kopen (uiteindelijk vroeg ik me af of ze wel serieus waren), maar wel alleen. Dat terwijl ze zelf meteen aangaven dat een behoorlijk deel van de waarde van het project bij hen meteen weggedaan zou worden. Ze zaten namelijk maar in 1 deel van de business, het andere deden ze niet.
Een voorstel om er een partner bij te zoeken werd afgedaan met: ‘wij willen ergens geheel eigenaar van zijn’. Een voorstel om het in samenwerking met mij te doen ook. Het was mij duidelijk, dit bedrijf wist van zichzelf dat ze niet in staat zijn lief samen te spelen. Goed dat je dat weet, maar… heeft zo’n organisatie nog toekomst?
Joint-ventures
Volgens mij kan je (op dit gebied) de toekomst van een organisatie aflezen uit het feit of een organisatie joint-ventures heeft. Of een organisatie bedrijven heeft die ze samen met een ander heeft opgezet of uitbaat. Dat is een teken dat men in staat is lief samen te spelen en de belangen van de ander naast die van zichzelf te zetten.
Natuurlijk wil dat niet zeggen dat een joint venture uitkopen, opheffen of geheel overdoen per definitie het andere stelt. Het feit dat een organisatie echter per definitie geheel eigenaar wil zijn van wat ze doen geeft aan dat ze niet goed samenwerken met anderen. Dat er echte machtsverhoudingen moeten zijn (opdrachtgever – inhuur, klant – leverancier, etc) om iets gedaan te krijgen.
Nu kan je het er over oneens zijn dat samenwerken de toekomst van werk is. Dan moet je dit stuk geheel negeren, maar als je gelooft dat samenwerken een belangrijk aspect is, vraag jezelf af: hoe doet mijn bedrijf dit? Hebben wij wel intensieve, lange termijn samenwerkingsverbanden? Zo niet: heeft de organisatie waar ik nu voor werk toekomst?
Abonneer op updates