Van wie zijn mijn Linkedincontacten?

Linkedin is onmisbaar voor veel professionals. Je houdt je contacten bij, je kunt discussies aangaan en kennis uitwisselen met collega’s en zien hoe je netwerk zich ontwikkelt. Maar is het wel jouw netwerk, als je het opbouwt als werknemer?

Een contactpersoon of een netwerk met relaties ‘is’ juridisch niets, dus van eigendom spreken is erg lastig. Indirect kan de werkgever er wel een punt van maken: het netwerk dat je opbouwt zal grotendeels bestaan uit relaties die je via het bedrijf hebt opgedaan. En dan kan de werkgever het relatiebeding in stelling brengen als je die relaties vanaf je nieuwe werk gaat benaderen.

Een relatiebeding is kort gezegd een clausule in het arbeidscontract die je verbiedt om gedurende een zekere tijd met relaties (klanten of opdrachtgevers) van de werkgever in zee te gaan. Hoewel er grenzen zitten aan wat de werkgever mag eisen, wordt het principe van zo’n beding als redelijk gezien en heb je écht een probleem als blijkt dat je het beding overtreden hebt.

Het lijkt mij dat als je afspreekt je “oude” relaties niet meer te benaderen na ontslag, je dat ook niet via Linkedin (of Hyves of Xing of Facebook) mag doen. Het gaat immers niet om de technische middelen (Rolodex of Linkedin) waarmee je relaties benadert, maar om de vraag óf je relaties benadert op een wijze die het beding verbiedt.

Linkedin biedt wel weer nieuwe grijze gebieden. Is een statusupdate “ik werk vanaf 1 mei bij bedrijf B” hetzelfde als je relaties een brief sturen om ze daarover te informeren? Dat laatste wordt al snel gezien als verkapte poging om die relaties mee te nemen, maar ik heb toch moeite een statusupdate te zien als acquisitiepoging.

Voor een klant heb ik enige tijd geleden een Linkedinbeding geschreven als onderdeel van het arbeidsreglement. Kort gezegd kwam dit erop neer dat de werkgever als onderdeel van het exittraject het Linkedinnetwerk van de werknemer mocht bekijken en dan bedrijven of personen kon aanwijzen die “haar” relaties waren (in tegenstelling tot relaties van de werknemer zelf). Dergelijke relaties moeten dan verbroken worden of worden gekoppeld aan de opvolger. Nogal een gedoe, en je voelt de ruzies al aankomen, maar veel beters weet ik niet. Jullie wel?


Stem of voeg toe aan:Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op Digg Deel met je LinkedIn-contacten Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner

Over Arnoud Engelfriet

Arnoud Engelfriet is ICT-jurist, gespecialiseerd in internetrecht waar hij zich al sinds 1993 mee bezighoudt. Hij werkt als partner bij juridisch adviesbureau ICTRecht. Zijn site Ius mentis is één van de uitgebreidste sites van Nederland over internetrecht, techniek en intellectueel eigendom.
2.039 views | Reageer (6 reacties) Dit bericht is geplaatst in Arbeidsverhoudingen. Bookmark de permalink.
  • Pingback: Tweets die vermelden Van wie zijn mijn Linkedincontacten? | HNWB -- Topsy.com

  • JandB65

    [quote]Dergelijke relaties moeten dan verbroken worden of worden gekoppeld aan de opvolger.[/quote]

    Persoonlijk zou ik er wel moeite mee hebben om die relatie dan te verbreken. Als mijn oude werkgever al inzicht zou mogen krijgen in mijn relaties, zou ik alleen toe willen staan dat mijn opvolger een kopie maakt van de aangewezen relaties.
    Blijft natuurlijk maar de vraag in hoeverre de andere kant (de aangewezen relatie dus) zich deze actie laat welgevallen.

    Ik vind het zowieso raar om dergelijke zakelijke relaties via LinkedIn te onderhouden. Daar zou toch een intern relatiebeheersysteem voor moeten zijn omdat niet alle informatie over die relatie openbaar is.

  • http://twitter.com/rikvankooten Rik van Kooten

    Daar is in mijn ogen het CRM systeem van de werkgever voor toch? Een actieve LinkedIn gebruiker schaadt zijn werkgever niet, het kan helpen om via een eigen netwerk zakelijk in contact te komen. Dit geldt ook voor het bestaande netwerk dat iemand al meeneemt, daar maakt met tenslotte ook gebruik van. Waar zou het dan moeten stoppen: telefoongeheugen wissen, visitekaartjesboek doorspitten en tot besluit het geheugen van de vertrekkende medewerker wissen. Wel een interessante discussie maar niet gehinderd door enige juridische kennis zeg ik dat dit geen stand houdt.

  • http://www.vandehaterd.nl/ Bas van de Haterd

    Het is lastige materie. Het probleem is namelijk dat ‘relatie’ en ‘database’ hier gelijk gesteld worden, wat praktisch gezien gewoon niet waar is.

    Natuurlijk moet je, met een beetje fatsoen, je opvolger introduceren bij je relaties. Geen probleem mee. Maar het ‘niet mogen benaderen van relaties’ is een heel vreemd stukje wetgeving in Nederland. Persoonlijk geloof ik ook niet dat een relatiebeding ooit sociaal gezien houdbaar is geweest.

    Immers, als ik (als klant) zaken wil doen met persoon X, mag zijn voormalig werkgever mij dat verbieden? Juridisch gezien blijkbaar wel, maar ergens is dat compleet krankzinnig natuurlijk. Eén ding weet ik dan ook zeker, ik zal naar die partij nooit meer terugkeren.

    Daarnaast is het interessant dat we vaak mensen aannemen voor hun netwerk. Hun contacten in de markt, hun naam en reputatie. Zeker in ‘zicht’ functies en dan is het netwerk dus van belang. Maar vervolgens verbieden we diezelfde mensen die we aannemen vanwege het netwerk dat ze bij anderen hebben opgebouwd om die mensen te benaderen bij de volgende werkgever.

    Vanuit sociaal oogpunt is het volgens mij dus onhoudbaar, elke vorm van relatiebeding, omdat de relatie bepaald met wie hij of zij zaken wil doen. Dat is natuurlijk iets anders dan een CRM systeem leeghalen en mailen, dat is geen relatie, dat is een database.

  • Pingback: LinkedIn-contact toevoegen: 10.000 euro boete voor schending relatiebeding | HNWB - Het Normale Werken

  • Pingback: Concurrentiebeding en sociale media, steeds vaker een juridische kwestie PageFreezer Website Archivering & Social Media Archivering