Wat brengt 2015 ons?

TrendRede2015_logodefElk jaar op de tweede dinsdag van september, de week voor de troonrede, is de trendrede. De inspiratie voor het land. De positieve geluiden van visie en verandering. Morgen wordt hij voor de vijfde keer uitgesproken. Persoonlijk ben ik er morgen dus ook voor de vijfde keer bij. Elk jaar is het weer een genoegen. Elk jaar hoop je dat er een week later iets van terugkomt in de troonrede. Tot op heden is de tweede dinsdag van september een jaarlijks moment van positiviteit, de derde dinsdag een jaarlijks momentje van depressie.

Als trouwe blogger heb ik dit jaar alvast een klein inkijkje gekregen in de Trendrede. Waar gaan we naar toe?

Ondertussenheid: ”Leve de systeemprikkers!”
We zitten in een fase tussen een achterhaald systeem richting het noodzakelijke nieuwe; het oude kwijnt langzaam weg terwijl het nieuwe nog niet op volle sterkte is. Overal prikken pioniers oude systemen lek (Uber, Piketty, etc). Nieuwe principes worden nu nog wel vaak gefinancierd door het oude systeem. Neem platformen als AirBnB en Thuisafgehaald; hun businessmodel is onderdeel van de nieuwe werkelijkheid, maar zijn nog traditioneel gefinancierd en hebben aandeelhouders die zich richten op het dividend, niet op het nut voor de gebruikers. Het aantal deelnemers maakt het platform tot een succes, maar in de uiteindelijke winstdeling bij een beursgang doen de gebruikers niet mee, zoals we zagen bij Facebook. De platformen van een nieuwe tijd hebben een coöperatieve opzet. Er ontstaan DAO’s: gedecentraliseerde anonieme organisaties, waarbij geld en sociaal kapitaal in balans worden gehouden.
 
Betekenisrevolutie: “Rijkdom is niet geld verzamelen maar je talent verwerkelijken!”
Volgens de TrendRede wordt 2015 het jaar van de wederopbouw van betekenis. In het onderwijs uit de betekenisrevolutie zich in de weerzin tegen het ‘toetsisme’; waarom laten we VMBO-leerlingen theorie stampen die ze niet opslaan terwijl ze hun vaardigheden kunnen etaleren in een ambachtelijk beroep? En waarom zouden hoogbegaafde kinderen die vastlopen op school zich niet buiten het systeem mogen ontwikkelen? Wat is belangrijker: het verwezenlijken van het unieke talent of het halen van een dwingend curriculum? 

Orkestratie van het ongemiddelde: “Echt niemand is nog gemiddeld!”
Niemand voelt zich nog gemiddeld – we koesteren het unieke in onszelf – en dus past standaardisering, die een beperking van onze eigenheid inhoudt, ons steeds minder. We profileren ons digitaal en pronken met onze massa’s ‘likes’ en ‘friends’. We zijn uniek en etaleren dat, we delen en sharen. Ondertussen verzamelen algoritmes steeds meer data over ons gedrag en daardoor weten ze meer over ons dan wij zelf. Met hun kennis verbeteren ze ons leven en dus leveren we graag persoonlijke data in ruil voor toegang tot een leuke app. Ergens in die persoonlijke datastroom vol recensies, foto’s en behoeften verbergen zich echter medeluisteraars. Onze werkgever, een winkelketen, de verzekeraar. Er komt een tijd dat de verzekerde die zijn gezondheidsapp uitzet, aangeklaagd wordt wegens dataverduistering. 

Er is een opkomst te zien van ketenkrakers, die zich steeds meer verzetten tegen de standaarden van gisteren. Zwermen van gelijkgestemde individuen prikken net zo lang in de keten van besluitvorming die hun belangen schaadt tot die bezwijkt – denk aan de recente protesten tegen pensioenfonds ABP of de overname van NRC Handelsblad. 

ps, het even is al vol, maar je kan morgen wel live meekijken via http://www.trendrede.nl


Over Bas van de Haterd

Bas van de Haterd is professioneel bemoeial. Hij helpt organisaties klaar te stomen voor de veranderende wereld van werk, met robots, 3D printers en zelfrijdende auto's. Hij heeft hierover o.a. de boeken (R)evolutie van Werk en '10 Banen die verdwijnen & 10 Banen die verschijnen' geschreven. Hij is te bereiken op bas@vandehaterd.nl
2.043 views | Reageer (0 reacties) Dit bericht is geplaatst in Visie. Bookmark de permalink.