Wat is normaal werken?

Normaal werken. Wat is dat? “Nou gewoon, zoals ìk werk”, zegt bijna iedereen. De eerste die over zichzelf zegt dat hij of zij abnormaal aan de slag is moet ik nog tegenkomen. Het is dus subjectief. Hoe subjectief bleek mij afgelopen week weer eens. Twee onderwerpen, vier mensen. Een totaal andere aanpak. Wat is normaal? Oordeel zelf.

Betaald op wereldreis
“Mag ik je wat vragen?” Meestal antwoord ik “Ja, dat doe je al” om vervolgens door te lopen. Een goede strategie om straatverkopers vriendelijk doch resoluut af te schudden. Zittend op een stoel in de Openbare Bibliotheek Amsterdam (OBA) kon ik deze vraag van Janneke echter niet negeren. Ze drukte me bovendien een papiertje in de hand. Ze wil samen met vriendin Madelon betaald op wereldreis. Als internationaal goede doelen ambassadeur van de Postcode Loterij. En daarvoor moet je stemmen winnen. Flyeren is dan best normaal, toch? Wel arbeidsintensief. En best lullig soms. “Of ze hiervoor toestemming hadden?” vroeg een OBA-medewerker. Niet dus. Janneke en Madelon bliezen de aftocht. Mij met hun ‘stembiljet’ achterlatend. Waarschijnlijk zijn ze een paar honderd meter verderop voor het Centraal Station verder gegaan. Tot hun flyers op waren. Ik ben benieuwd wie uiteindelijk hun URL van 49 karakters heeft overgetypt en op hen heeft gestemd. Ik denk nul. Een normale aanpak, toch? Zonder resultaat. Maar daarmee niet abnormaal.

Hedwig van der Geer doet het anders. Diezelfde ‘OBA-dag’ ontving ik haar Hyves bericht: of ik misschien even op deze link kon klikken? “Maak jij kans op een reis naar Bali, en kan ik wellicht betaald de wereld rond”. Klik, gestemd. Hoeveel makkelijker kan je het iemand maken? Best normaal om op deze manier stemmen te trekken. Vooral omdat als je straks de wereld rond mag, je daarvan online verslag moet doen. Alhoewel Hedwig nog niet in de top 10 van kandidaten staat, is het aantal volgers en vrienden op sociale media een belangrijke graadmeter in dergelijke ‘stemwedstrijden’. Bekijk daarvoor eens dit overzicht van ‘The Voice of Holland’ kandidaten op de ochtend van de finale. Geen verrassing wie er heeft gewonnen.

Enquête

De volgende casus. Tijdens een laptoplunch wilde ik twee, via de mail ontvangen enquêtes, invullen. Ik had een tussenuur, laptop, WIFI… hoe moeilijk kan dat zijn? De eerste komt van Trea van Wijk. Zij onderzoekt voor haar MBA opleiding de netwerkorganisaties DeLimes & People Creating Value. DeLimes is bondgenoot van HNWb, logisch dus dat ik op de verzendlijst sta en bijdraag. Je bent niet voor niks onderdeel van een netwerkorganisatie. Dat is delen om samen te kunnen vermenigvuldigen. Op mijn standaard vraag de onderzoeksresultaten graag in een gastblogpost tegemoet te zien werd niet volmondig ‘ja’ gezegd. Er volgde een sfeerverlagende conversatie van 11 emails die mijn gezonde wantrouwen jegens ‘MBA en HNW’ andermaal voedden. Toch maar eens de vragenlijst openen. Het zonnetjes scheen, de lunch was lekker, waarom niet? Het beloofde kwartiertje tijd kan er wel vanaf. Ik tref een Word bestand van vier pagina’s met 25 vragen. Best normaal, voor een enquête, toch? Gewoon je antwoorden in het document erbij typen, van rondjes kruisjes maken enzo. Of printen, met pen invullen, postzegel erop en op de bus doen. Of scannen en terugmailen. Het verwerken van de antwoorden is kwestie van overtypen. Gebeurt vaker. Is normaal.

De poll die wel direct heb kunnen invullen is die van Kyra Zwart. Zij studeert aan de Hogere Hotelschool in Maastricht en doet als afstudeerproject onderzoek naar Seats2Meet.com Utrecht. Evenveel vragen, maar in slechts vijf minuten te beantwoorden, want gemaakt in Google Docs. Ik blij, zij blij! Immers: alle resultaten keurig in een spreadsheet in realtime. “Prima plan, het delen van de resultaten op HNWb!”, zo was haar reactie op mijn verzoek tot wederdienst. Logisch, de voorwaarde voor werken in de lounge bij Seats2Meet is immers ‘het delen van kennis’. Vrij normaal lijkt me.

Wat vind jij normaal?

Je kan offline flyeren, je kan online campagne voeren om een wereldreis te winnen door op je kandidatuur te laten stemmen. Het doen van onderzoek middels het mailen van een vragenlijst: in Word formaat of als Google Form? Het zonder voorbehoud publiek willen delen van de onderzoeksresultaten? Het mag duidelijk zijn: zoveel mensen, zoveel voorkeuren. Of tekent zich toch een trend af? Dat wat eerst normaal was, is misschien inmiddels ‘wat minder normaal’ geworden? Voor sommigen dan. Voor ‘steeds meer sommigen’ wellicht?

Wat vind jij? Welke hierboven beschreven aanpak en moraal vind jij normaal? En waarom? Zie je daarin een trend? Voor jezelf? In je omgeving? Ik ben benieuwd!

Stem of voeg toe aan: