Wonderbaarlijke ervaringen van een auteur

Als auteur (met een mening) kom je regelmatig bijzondere dingen tegen.

Zo ben ik bij mijn vorige boek in een recensie op bol.com beschuldigd van plagiaat…. op mezelf. Ja, serieus. Ik zou hele stukken hebben gekopieerd van een blog. Tja, aangezien ik op dat blog hele hoofdstukken en paragraven had gepubliceerd voor voorpublicatie was dat niet heel vreemd dat die in mijn boek terugkwamen. Blijkbaar vond deze persoon niet dat het zinvol was de auteur van die artikelen na te zoeken, maar wel om hier in een recensie tegen in te gaan.

Een ander voorbeeld recentelijk.

Mijn vorige boek (Werken Nieuwe Stijl) ging over ‘het nieuwe werken’. Gebaseerd op interviews (staat ook groot op de kaft) en dus niet zozeer mijn eigen mening. Daar kwam ook de nodige kritiek op, er zat geen visie in. Tja, het was ook geen visionair boek, hoewel er wel een aantal toekomstvoorspellingen in zat.

Mijn nieuwe boek, (R)evolutie van werk, is wel mijn visie. Of eigenlijk meer: het zijn zaken die in de periferie gebeuren die ik denk dat mainstream kunnen worden. Op de achterflap is te lezen: ‘Het nieuwe werken is de laatste stuiptrekking van organisaties die gedoemd zijn om te vallen’. Nu had ik in Werken Nieuwe Stijl al een aantal keer kanttekeningen bij ‘HNW’ geplaatst. Met name over het feit dat veel bedrijven het zaken als een eindbestemming, niet een eerste stap. Dat om succesvol te zijn je vaak ook je businessmodel moest aanpassen. Immers, het gaat over efficiënter werken, maar als je per uur betaalt wordt heeft de organisatie daar geen belang bij.

Research

De kritiek die ik nu dus te verduren krijg is logisch: eerst ben je lyrisch over het nieuwe werken en nu al niet meer? Je had je research beter moeten doen. Op de vraag waar in mijn vorige boek ik dan lyrisch was is het antwoord dan altijd dat deze persoon mijn vorige boek niet gelezen heeft. Op mijn vraag of hij dan misschien zelf zijn research beter moet doen in plaats van mij daarvan beschuldigen zijn twee antwoorden mogelijk. Het blijft stil of ‘ik hoef het niet te lezen, want ik weet toch wel wat er allemaal in staat’. Het blijft bijzonder dat mensen mij beschuldigen van mijn research niet goed doen, maar ondertussen mijn boek niet gelezen hebben, en wel denken te weten wat er in staat.

Geen waarheid

Iedereen die mijn boek(en) goed leest, met name mijn laatste, ziet dat ik niet stel dat er een waarheid of een model is. We hebben nu ook niet 1 organisatiemodel, maar verschillende organisaties hanteren verschillende modellen. Als ik dus een voorbeeld van een model aangeef is vaak de reactie: zo zou ik niet kunnen of willen werken. Mooi, dan moet je dus niet bij bedrijven gaan werken die zo werken. Heel eenvoudig, maar helaas is het feit dat ik stel dat er meer bedrijven een dergelijk model gaan hanteren meestal reden om dit als ‘de waarheid’ te zien en ‘dit is het model’.

Nog meer research

Een andere wonderbaarlijke ervaring is dat ik, als voormalig onderzoeker, heel veel onderzoeken in twijfel durf te trekken. Ook als er ‘gerenommeerde namen’ boven staan. Het feit dat het CPB iets zegt is voor mij per definitie een reden een goed te kijken naar de inhoud. Immers, als je hun voorspellingen naast de realiteit legt zie je dat ze de laatste vijf jaar bijna nooit goed hebben gezeten.

Ik krijg zeer vaak het verwijt dat ik niet goed geïnformeerd ben, omdat ik heel veel academisch onderzoek dat ‘mij tegenspreekt’, niet aan haal. Nu ken ik niet elk onderzoek, maar veel ervan wel. Echter, ik kijk als eerst naar wat is onderzocht en hoe en op basis daarvan diskwalificeer ik het meeste. Een dergelijke discussie aan gaan met iemand is bijna altijd onmogelijk, want als ik die persoon vraag naar de onderzoeksmethodiek en dergelijk ‘maakt dat niet uit, het is wetenschappelijk dus goed’. Ik zou persoonlijk willen dat de wereld zo makkelijk in elkaar zit, maar dat zit hij niet.

Benieuwd

Ik ben heel benieuwd naar de wonderlijke ervaringen die ik ga krijgen als over een paar weken (R)evolutie van Werk uit komt. Zou ik weer plagiaat op mezelf gepleegd hebben? Hoeveel onderzoeken zou ik ‘niet kennen’? Hoeveel mensen zullen het verschil tussen dit boek (mijn visie) en het vorige (een overzicht van de markt) niet begrijpen? Het zijn wonderlijke tijden, waarbij ik het onwijs interessant vind dat veel ervan publiek komt. Mijn eigen ervaringen leren mij ook niet alles te vertrouwen wat online staat….


Over Bas van de Haterd

Bas van de Haterd is professioneel bemoeial. Hij helpt organisaties klaar te stomen voor de veranderende wereld van werk, met robots, 3D printers en zelfrijdende auto's. Hij heeft hierover o.a. de boeken (R)evolutie van Werk en '10 Banen die verdwijnen & 10 Banen die verschijnen' geschreven. Hij is te bereiken op bas@vandehaterd.nl
1.515 views | Reageer (0 reacties) Dit bericht is geplaatst in Boeken. Bookmark de permalink.